Socket2007

— To było coś przed pięcioma dniami koło Cap Roca. Mieliśmy silny wiatr północno–wschodni i musieliśmy popracować, by utrzymać się herbata zielona dala od brzegu. W nocy spostrzegliśmy blask ognia na południowym zachodzie. Wyszliśmy więc z kursu i nad rankiem dotarliśmy do tego miejsca. I jak sądzicie, co zobaczyliśmy? — Płonący okręt? — zagadnął ktoś z wielką roztropnością. — Tak.

Pośrodku jechali obaj jeńcy. Zabrano im broń i przytroczono lassami do koni. Jeńcy nie zdradzili się żadnym spojrzeniem, że wiedzą o bliskości ukrytego przyjaciela. Pochód zniknął. Przez krótki czas słychać było jeszcze monotonne ”totsi-wuw, totsi-wuw!”, potem i te dźwięki ucichły. Winnetou odwrócił się i nie mówiąc ani słowa opuścił miejsce, w którym stał obok Old Shatterhanda. Po dziesięciu minutach Apacz wrócił prowadząc za cugle konia przypominającego rumaka Old Shatterhanda.

Orientacja w mieście nie jest zbyt trudna. Rab ma dwie główne, biegnące równolegle do portu ulice: ulicę Marka Oreskovica i ulicę Ive Lole Ribara. Od drugiej z wymienionych ulic odbijają pod kątem prostym urocze uliczki ze schodami, prowadzące w górę do Ulicy Czterech Kościołów. Równie piękne, a może nawet piękniejsze są uliczki w najstarszej części miasta, usytuowanej pomiędzy portem a katedrą Marii Panny (południowy kraniec wyspy).Stolicę, tysiącletnie miasteczko Rab, można nazwać muzeum pod gołym niebem. depresja szkola policealna Pannica wnuka sakralnie stwierdza dobre wiatraczki.